الدرس التاسع / ص 109 /  نيست براﻯ انسان مگر به اندازه ﻯ تلاشش

      مردم در راه اهدافشان به دنبال الگوهاﻯ والا و برترند تا آنها را نمونه و الگو يي براﻯ خود قرار دهند . زندگـﯽ بزرگان مشعلـﯽ براﻯ

  هدايت نسلهاست و هر كس آن را وسيله ﻯ هدايت خود قرار ندهد ، گمراه مـﯽ شود . « هر كه فرد دانايي براﻯ هدايت خود نداشته باشد ،

   هلاك مـﯽ گردد . »

     اما  ..   ا ينها چگونه پيشواﻯ ديگران شدند و چگونه نامشان در تاريخ جاودانه گشت ؟

     اكنون به بعضـﯽ از برجستگيهاﻯ اين بزرگان اشاراتـﯽ مـﯽ كنيم .

           تلاش و پايدارﻯ

     راحتـﯽ فقط بعد از سختـﯽ و رنج بوجود مـﯽ آيد ( يا : راحتـﯽ نيست مگر بعد از سختـﯽ . ) و نعمت ها از آسمان آماده نازل نمـﯽ شوند

   بلكه نتيجه ﻯ رنج و تلاش و تحمل سختـﯽ است . 

        به اندازه ﻯ سختـﯽ است كه بزرگيها بدست مـﯽ آيند                                و هر كه بزرگـﯽ بخواهد ، شبها بيدار مـﯽ ماند

     همانا زكريا ﻯ رازﻯ ، پزشك مسلمان ، تحصيلات پزشكيش را در چهل سالگـﯽ آغاز كرده بود ، اما به اهدافش رسيد ، زيرا او در

   كارهايش با استقامت و پايدار بود .

     ميكل آنژ(1) مـﯽ گفت : اگر مردم مـﯽ دانستند كه من در زندگـﯽ چه مشكلات و رنجهايي را تحمل كردم ، از كارهاﻯ هنريم تعجب

   نمـﯽ كردند .  

          فقر

     اگر به تاريخ زندگـﯽ دانشمندان بنگريم ، مسلماً در مـﯽ يابيم كه اينها سختيها را تحمل كردند و دردهاﻯ بسيارﻯ در زندگيشان چشيدند .

     فارابـﯽ كه از بهترين دانشمندان دوران خود بود ، شب را براﻯ مطالعه بيدار مـﯽ ماند در حالـﯽ كه در خانه اش چراغـﯽ نبود . بنابر اين

   به خارج منزل مـﯽ رفت تا در نور چراغ نگهبانان مطالعه كند .

     ژان ژاك روسو (2) در خانه ﻯ ثروتمندان ، خدمت مـﯽ كرد .  و هميشه مـﯽ گفت : چيزهايي در مـدارس بسيار ياد گرفته ام  . امـا

  مدرسه ا ﻯ كه در آن بيشترين فايده را بردم ، مدرسه ﻯ بينوايي و تنگدستـﯽ بود .

     آرﻯ ! اين روش زندگـﯽ است : كار ، زحمت ، سختـﯽ و رنج كه بدنبالش نعمت ، آسايش ، راحتـﯽ و آسايش است .

          اخلاق

     موفقيت در زندگـﯽ بر اخلاق نيك استوار است . اين همان امير مؤمنان علـﯽ ( ع ) است كه مـﯽ فرمايد : « هر كه خودش را امام مردم

   قرار دهد ، پس بايد قبل از آموزش ديگران ، به خود آموزش دهد . »

     در شرح حال دانشمند بزرگوار و فيلسوف بزرگ " ملا صدرا " آمده كه او دانش آموزﻯ را نمـﯽ پذيرفت مگر به چهار شرط :

     1 . مرتكب گناه نشود .

     2 . دانش را براﻯ رسيدن به پـُستـﯽ دنيا يي طلب نكند .

     3 . مال و ثروت را فقط به قدر كفايت بخواهد .

     4 . از ديگران تقليد نكند و بر خودش اعتماد داشته باشد .

   

      ( 1 ) : ميكل آنژ : ايتاليايي و از بزرگان تاريخ هنر جهان در قرن شانز دهم ميلادﻯ .

      ( 2 ) : ژان ژاك روسو : نويسنده و فيلسوف فرانسوﻯ در قرن هجدهم ميلادﻯ .